TARA środkowa

Opis wg  www.kajaktour.de

Tara ma swoje źródła na wysokości 2500 m w masywie górskim w pobliżu granicy z Albanią i płynie dalej , głównie w kierunku północno-zachodnim do granicy z Bośnią i Hercegowiną. Na odcinku do miasteczka i Mojkovac Tara płynie najpierw przez lasy i łąki w dość szerokiej dolinie.Środkowa Tara nie jest tak malownicza jak na odcinku Wielkiego Kanionu.

OdcinekSjerogoste – Mojkovac
Długość i trudność:7 km WW II/III(+)
Km wg DKVkm 45 – km 52
Spływalność do czerwca
 Rzeka pomiędzy miasteczkami  Kolasin (DKV-30 km) i Mojkovac (DKV-km 54)  płynie przez zalesioną  dolinę o zmiennej szerokości.. Obecność ruchliwej i szerokiej drogi  E 65 nie zakłóca przyjemności płynięcia.Niestety, wątpliwą ozdobą są  (na szczęście nieliczne) wraki samochodów na  brzegu rzeki.Według  Przewodnika DKV po Europie Południowo-Wschodniej trudności techniczne z Kolasina na  pierwszych  19 km, tylko WW II. Kolejnych 5 km do Mojkovaca ma trudności do  WW III. Nasze płyniecie zostało ograniczone  (nie tylko ze względu na bardzo złą pogodę w tym dniu) tylko do ostatnich kilku kilometrów środkowej  Tary. Nie wykluczone że warto na tym odcinku, zaczynać płyniecie już  w pobliżu Kolasina.Miejsce wejścia  było koło Sjerogoste. Tutaj przy zboczu góry przy  drodze E-65 mamy mały kamieniołom lub być może  osuwisko skalne, naprzeciw  częściowo zarośniętej drogi. Sprzęt niesiemy  50 m  po tej  drodze, a potem  trzeba  kajaki przez ostatnie 20 m dość trudno przeciągać przez przez gęsty las, aż do brzegu.
Typowe dla tego odcinka są krótkie, łatwe odcinki przerywane  raz po raz trudniejszymi przejściami. Przejścia są  z reguły  zablokowane w niewielkim stopniu , ale zdarzają się  także większe bloki skalne. Czasami występują niewielkie stopnie z małymi odwojami. Wszystko jest jednak czytelne z wody.Najtrudniejsze miejsca można w razie potrzeby zawsze ominąć.
Płynięcie zakończyliśmy  2,5 km za  centrum Mojkovaca, w miejscu gdzie zalesiona dolina rozszerza się i przechodzi w wielką równinę Mojkovac. Tutaj jest od strony rzeki duży parking z małym kioskiem serwującym posiłki. Do  parkingu prowadzi ścieżka (> N 42 ° 56 „22”E 19 ° 34 ’37” ) z  łąki przy  rzece. Dzika woda  pojawiają się jeszcze na krótko, warto być może płynąc aż do końca willowej dzielnicy gdzie  na skraju trasy wylotowej  mamy wygodne miejsce wysiadania  na małej drodze, 300 m od mostu drogowego na Tarze (np.> N 42 ° 57 „15” E 19 ° 34 „36”).
Uwaga: Wszystkie zdjęcia i informacje pochodzą  z  Maja 2007 roku. Dzień był szary i deszczowy a poziom był znacznie wyższy od średniego.Wszystko było spływalne. Ocena trudności  technicznych dotyczą  średniego poziomu wody.
Mój komentarz : wkrótce